Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de vouer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je vouevouaisvouaivoueraij'ai vouéj'avais vouéj'eus vouéj'aurai voué
tu vouesvouaisvouasvouerastu as vouétu avais vouétu eus vouétu auras voué
il/elle vouevouaitvouavouerail a vouéil avait vouéil eut vouéil aura voué
nous vouonsvouionsvouâmesvoueronsnous avons vouésnous avions vouésnous eûmes vouésnous aurons voués
vous vouezvouiezvouâtesvouerezvous avez vouésvous aviez vouésvous eûtes vouésvous aurez voués
ils/elles vouentvouaientvouèrentvouerontils ont vouésils avaient vouésils eurent vouésils auront voués

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je voueque j'aie vouévouasseque j'eusse voué
tu vouesque tu aies vouévouassesque tu eusses voué
il/elle vouequ'il ait vouévouâtqu'il eût voué
nous vouionsque nous ayons vouésvouassionsque nous eussions voués
vous vouiezque vous ayez vouésvouassiezque vous eussiez voués
ils/elles vouentqu'ils aient vouésvouassentqu'ils eussent voués

Conditionnel

PrésentPassé
je voueraisj'aurais voué
tu voueraistu aurais voué
il/elle voueraitil aurait voué
nous vouerionsnous aurions voués
vous voueriezvous auriez voués
ils/elles voueraientils auraient voués

Impératif

PrésentPassé
tu voueaie voué
nous vouonsayons voués
vous vouezayez voués

Participe

PrésentPasséPassé composé
vouantayant voué

Infinitif

PrésentPassé
voueravoir voué

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.