Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de veiner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je veineveinaisveinaiveineraij'ai veinéj'avais veinéj'eus veinéj'aurai veiné
tu veinesveinaisveinasveinerastu as veinétu avais veinétu eus veinétu auras veiné
il/elle veineveinaitveinaveinerail a veinéil avait veinéil eut veinéil aura veiné
nous veinonsveinionsveinâmesveineronsnous avons veinésnous avions veinésnous eûmes veinésnous aurons veinés
vous veinezveiniezveinâtesveinerezvous avez veinésvous aviez veinésvous eûtes veinésvous aurez veinés
ils/elles veinentveinaientveinèrentveinerontils ont veinésils avaient veinésils eurent veinésils auront veinés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je veineque j'aie veinéveinasseque j'eusse veiné
tu veinesque tu aies veinéveinassesque tu eusses veiné
il/elle veinequ'il ait veinéveinâtqu'il eût veiné
nous veinionsque nous ayons veinésveinassionsque nous eussions veinés
vous veiniezque vous ayez veinésveinassiezque vous eussiez veinés
ils/elles veinentqu'ils aient veinésveinassentqu'ils eussent veinés

Conditionnel

PrésentPassé
je veineraisj'aurais veiné
tu veineraistu aurais veiné
il/elle veineraitil aurait veiné
nous veinerionsnous aurions veinés
vous veineriezvous auriez veinés
ils/elles veineraientils auraient veinés

Impératif

PrésentPassé
tu veineaie veiné
nous veinonsayons veinés
vous veinezayez veinés

Participe

PrésentPasséPassé composé
veinantayant veiné

Infinitif

PrésentPassé
veineravoir veiné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.