Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de trinquer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je trinquetrinquaistrinquaitrinqueraij'ai trinquéj'avais trinquéj'eus trinquéj'aurai trinqué
tu trinquestrinquaistrinquastrinquerastu as trinquétu avais trinquétu eus trinquétu auras trinqué
il/elle trinquetrinquaittrinquatrinquerail a trinquéil avait trinquéil eut trinquéil aura trinqué
nous trinquonstrinquionstrinquâmestrinqueronsnous avons trinquésnous avions trinquésnous eûmes trinquésnous aurons trinqués
vous trinqueztrinquieztrinquâtestrinquerezvous avez trinquésvous aviez trinquésvous eûtes trinquésvous aurez trinqués
ils/elles trinquenttrinquaienttrinquèrenttrinquerontils ont trinquésils avaient trinquésils eurent trinquésils auront trinqués

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je trinqueque j'aie trinquétrinquasseque j'eusse trinqué
tu trinquesque tu aies trinquétrinquassesque tu eusses trinqué
il/elle trinquequ'il ait trinquétrinquâtqu'il eût trinqué
nous trinquionsque nous ayons trinquéstrinquassionsque nous eussions trinqués
vous trinquiezque vous ayez trinquéstrinquassiezque vous eussiez trinqués
ils/elles trinquentqu'ils aient trinquéstrinquassentqu'ils eussent trinqués

Conditionnel

PrésentPassé
je trinqueraisj'aurais trinqué
tu trinqueraistu aurais trinqué
il/elle trinqueraitil aurait trinqué
nous trinquerionsnous aurions trinqués
vous trinqueriezvous auriez trinqués
ils/elles trinqueraientils auraient trinqués

Impératif

PrésentPassé
tu trinqueaie trinqué
nous trinquonsayons trinqués
vous trinquezayez trinqués

Participe

PrésentPasséPassé composé
trinquantayant trinqué

Infinitif

PrésentPassé
trinqueravoir trinqué

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.