Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de tinter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je tintetintaistintaitinteraij'ai tintéj'avais tintéj'eus tintéj'aurai tinté
tu tintestintaistintastinterastu as tintétu avais tintétu eus tintétu auras tinté
il/elle tintetintaittintatinterail a tintéil avait tintéil eut tintéil aura tinté
nous tintonstintionstintâmestinteronsnous avons tintésnous avions tintésnous eûmes tintésnous aurons tintés
vous tinteztintieztintâtestinterezvous avez tintésvous aviez tintésvous eûtes tintésvous aurez tintés
ils/elles tintenttintaienttintèrenttinterontils ont tintésils avaient tintésils eurent tintésils auront tintés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je tinteque j'aie tintétintasseque j'eusse tinté
tu tintesque tu aies tintétintassesque tu eusses tinté
il/elle tintequ'il ait tintétintâtqu'il eût tinté
nous tintionsque nous ayons tintéstintassionsque nous eussions tintés
vous tintiezque vous ayez tintéstintassiezque vous eussiez tintés
ils/elles tintentqu'ils aient tintéstintassentqu'ils eussent tintés

Conditionnel

PrésentPassé
je tinteraisj'aurais tinté
tu tinteraistu aurais tinté
il/elle tinteraitil aurait tinté
nous tinterionsnous aurions tintés
vous tinteriezvous auriez tintés
ils/elles tinteraientils auraient tintés

Impératif

PrésentPassé
tu tinteaie tinté
nous tintonsayons tintés
vous tintezayez tintés

Participe

PrésentPasséPassé composé
tintantayant tinté

Infinitif

PrésentPassé
tinteravoir tinté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.