Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de riboter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je riboteribotaisribotairiboteraij'ai ribotéj'avais ribotéj'eus ribotéj'aurai riboté
tu ribotesribotaisribotasriboterastu as ribotétu avais ribotétu eus ribotétu auras riboté
il/elle riboteribotaitribotariboterail a ribotéil avait ribotéil eut ribotéil aura riboté
nous ribotonsribotionsribotâmesriboteronsnous avons ribotésnous avions ribotésnous eûmes ribotésnous aurons ribotés
vous ribotezribotiezribotâtesriboterezvous avez ribotésvous aviez ribotésvous eûtes ribotésvous aurez ribotés
ils/elles ribotentribotaientribotèrentriboterontils ont ribotésils avaient ribotésils eurent ribotésils auront ribotés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je riboteque j'aie ribotéribotasseque j'eusse riboté
tu ribotesque tu aies ribotéribotassesque tu eusses riboté
il/elle ribotequ'il ait ribotéribotâtqu'il eût riboté
nous ribotionsque nous ayons ribotésribotassionsque nous eussions ribotés
vous ribotiezque vous ayez ribotésribotassiezque vous eussiez ribotés
ils/elles ribotentqu'ils aient ribotésribotassentqu'ils eussent ribotés

Conditionnel

PrésentPassé
je riboteraisj'aurais riboté
tu riboteraistu aurais riboté
il/elle riboteraitil aurait riboté
nous riboterionsnous aurions ribotés
vous riboteriezvous auriez ribotés
ils/elles riboteraientils auraient ribotés

Impératif

PrésentPassé
tu riboteaie riboté
nous ribotonsayons ribotés
vous ribotezayez ribotés

Participe

PrésentPasséPassé composé
ribotantayant riboté

Infinitif

PrésentPassé
riboteravoir riboté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.