Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de panner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je pannepannaispannaipanneraij'ai pannéj'avais pannéj'eus pannéj'aurai panné
tu pannespannaispannaspannerastu as pannétu avais pannétu eus pannétu auras panné
il/elle pannepannaitpannapannerail a pannéil avait pannéil eut pannéil aura panné
nous pannonspannionspannâmespanneronsnous avons pannésnous avions pannésnous eûmes pannésnous aurons pannés
vous pannezpanniezpannâtespannerezvous avez pannésvous aviez pannésvous eûtes pannésvous aurez pannés
ils/elles pannentpannaientpannèrentpannerontils ont pannésils avaient pannésils eurent pannésils auront pannés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je panneque j'aie pannépannasseque j'eusse panné
tu pannesque tu aies pannépannassesque tu eusses panné
il/elle pannequ'il ait pannépannâtqu'il eût panné
nous pannionsque nous ayons pannéspannassionsque nous eussions pannés
vous panniezque vous ayez pannéspannassiezque vous eussiez pannés
ils/elles pannentqu'ils aient pannéspannassentqu'ils eussent pannés

Conditionnel

PrésentPassé
je panneraisj'aurais panné
tu panneraistu aurais panné
il/elle panneraitil aurait panné
nous pannerionsnous aurions pannés
vous panneriezvous auriez pannés
ils/elles panneraientils auraient pannés

Impératif

PrésentPassé
tu panneaie panné
nous pannonsayons pannés
vous pannezayez pannés

Participe

PrésentPasséPassé composé
pannantayant panné

Infinitif

PrésentPassé
panneravoir panné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.