Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de orner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je orneornaisornaiorneraij'ai ornéj'avais ornéj'eus ornéj'aurai orné
tu ornesornaisornasornerastu as ornétu avais ornétu eus ornétu auras orné
il/elle orneornaitornaornerail a ornéil avait ornéil eut ornéil aura orné
nous ornonsornionsornâmesorneronsnous avons ornésnous avions ornésnous eûmes ornésnous aurons ornés
vous ornezorniezornâtesornerezvous avez ornésvous aviez ornésvous eûtes ornésvous aurez ornés
ils/elles ornentornaientornèrentornerontils ont ornésils avaient ornésils eurent ornésils auront ornés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je orneque j'aie ornéornasseque j'eusse orné
tu ornesque tu aies ornéornassesque tu eusses orné
il/elle ornequ'il ait ornéornâtqu'il eût orné
nous ornionsque nous ayons ornésornassionsque nous eussions ornés
vous orniezque vous ayez ornésornassiezque vous eussiez ornés
ils/elles ornentqu'ils aient ornésornassentqu'ils eussent ornés

Conditionnel

PrésentPassé
je orneraisj'aurais orné
tu orneraistu aurais orné
il/elle orneraitil aurait orné
nous ornerionsnous aurions ornés
vous orneriezvous auriez ornés
ils/elles orneraientils auraient ornés

Impératif

PrésentPassé
tu orneaie orné
nous ornonsayons ornés
vous ornezayez ornés

Participe

PrésentPasséPassé composé
ornantayant orné

Infinitif

PrésentPassé
orneravoir orné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.