Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de incuber

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je incubeincubaisincubaiincuberaij'ai incubéj'avais incubéj'eus incubéj'aurai incubé
tu incubesincubaisincubasincuberastu as incubétu avais incubétu eus incubétu auras incubé
il/elle incubeincubaitincubaincuberail a incubéil avait incubéil eut incubéil aura incubé
nous incubonsincubionsincubâmesincuberonsnous avons incubésnous avions incubésnous eûmes incubésnous aurons incubés
vous incubezincubiezincubâtesincuberezvous avez incubésvous aviez incubésvous eûtes incubésvous aurez incubés
ils/elles incubentincubaientincubèrentincuberontils ont incubésils avaient incubésils eurent incubésils auront incubés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je incubeque j'aie incubéincubasseque j'eusse incubé
tu incubesque tu aies incubéincubassesque tu eusses incubé
il/elle incubequ'il ait incubéincubâtqu'il eût incubé
nous incubionsque nous ayons incubésincubassionsque nous eussions incubés
vous incubiezque vous ayez incubésincubassiezque vous eussiez incubés
ils/elles incubentqu'ils aient incubésincubassentqu'ils eussent incubés

Conditionnel

PrésentPassé
je incuberaisj'aurais incubé
tu incuberaistu aurais incubé
il/elle incuberaitil aurait incubé
nous incuberionsnous aurions incubés
vous incuberiezvous auriez incubés
ils/elles incuberaientils auraient incubés

Impératif

PrésentPassé
tu incubeaie incubé
nous incubonsayons incubés
vous incubezayez incubés

Participe

PrésentPasséPassé composé
incubantayant incubé

Infinitif

PrésentPassé
incuberavoir incubé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.