Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de gruter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je grutegrutaisgrutaigruteraij'ai grutéj'avais grutéj'eus grutéj'aurai gruté
tu grutesgrutaisgrutasgruterastu as grutétu avais grutétu eus grutétu auras gruté
il/elle grutegrutaitgrutagruterail a grutéil avait grutéil eut grutéil aura gruté
nous grutonsgrutionsgrutâmesgruteronsnous avons grutésnous avions grutésnous eûmes grutésnous aurons grutés
vous grutezgrutiezgrutâtesgruterezvous avez grutésvous aviez grutésvous eûtes grutésvous aurez grutés
ils/elles grutentgrutaientgrutèrentgruterontils ont grutésils avaient grutésils eurent grutésils auront grutés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je gruteque j'aie grutégrutasseque j'eusse gruté
tu grutesque tu aies grutégrutassesque tu eusses gruté
il/elle grutequ'il ait grutégrutâtqu'il eût gruté
nous grutionsque nous ayons grutésgrutassionsque nous eussions grutés
vous grutiezque vous ayez grutésgrutassiezque vous eussiez grutés
ils/elles grutentqu'ils aient grutésgrutassentqu'ils eussent grutés

Conditionnel

PrésentPassé
je gruteraisj'aurais gruté
tu gruteraistu aurais gruté
il/elle gruteraitil aurait gruté
nous gruterionsnous aurions grutés
vous gruteriezvous auriez grutés
ils/elles gruteraientils auraient grutés

Impératif

PrésentPassé
tu gruteaie gruté
nous grutonsayons grutés
vous grutezayez grutés

Participe

PrésentPasséPassé composé
grutantayant gruté

Infinitif

PrésentPassé
gruteravoir gruté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.