Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de ganter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je gantegantaisgantaiganteraij'ai gantéj'avais gantéj'eus gantéj'aurai ganté
tu gantesgantaisgantasganterastu as gantétu avais gantétu eus gantétu auras ganté
il/elle gantegantaitgantaganterail a gantéil avait gantéil eut gantéil aura ganté
nous gantonsgantionsgantâmesganteronsnous avons gantésnous avions gantésnous eûmes gantésnous aurons gantés
vous gantezgantiezgantâtesganterezvous avez gantésvous aviez gantésvous eûtes gantésvous aurez gantés
ils/elles gantentgantaientgantèrentganterontils ont gantésils avaient gantésils eurent gantésils auront gantés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je ganteque j'aie gantégantasseque j'eusse ganté
tu gantesque tu aies gantégantassesque tu eusses ganté
il/elle gantequ'il ait gantégantâtqu'il eût ganté
nous gantionsque nous ayons gantésgantassionsque nous eussions gantés
vous gantiezque vous ayez gantésgantassiezque vous eussiez gantés
ils/elles gantentqu'ils aient gantésgantassentqu'ils eussent gantés

Conditionnel

PrésentPassé
je ganteraisj'aurais ganté
tu ganteraistu aurais ganté
il/elle ganteraitil aurait ganté
nous ganterionsnous aurions gantés
vous ganteriezvous auriez gantés
ils/elles ganteraientils auraient gantés

Impératif

PrésentPassé
tu ganteaie ganté
nous gantonsayons gantés
vous gantezayez gantés

Participe

PrésentPasséPassé composé
gantantayant ganté

Infinitif

PrésentPassé
ganteravoir ganté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.