Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de flatter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je flatteflattaisflattaiflatteraij'ai flattéj'avais flattéj'eus flattéj'aurai flatté
tu flattesflattaisflattasflatterastu as flattétu avais flattétu eus flattétu auras flatté
il/elle flatteflattaitflattaflatterail a flattéil avait flattéil eut flattéil aura flatté
nous flattonsflattionsflattâmesflatteronsnous avons flattésnous avions flattésnous eûmes flattésnous aurons flattés
vous flattezflattiezflattâtesflatterezvous avez flattésvous aviez flattésvous eûtes flattésvous aurez flattés
ils/elles flattentflattaientflattèrentflatterontils ont flattésils avaient flattésils eurent flattésils auront flattés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je flatteque j'aie flattéflattasseque j'eusse flatté
tu flattesque tu aies flattéflattassesque tu eusses flatté
il/elle flattequ'il ait flattéflattâtqu'il eût flatté
nous flattionsque nous ayons flattésflattassionsque nous eussions flattés
vous flattiezque vous ayez flattésflattassiezque vous eussiez flattés
ils/elles flattentqu'ils aient flattésflattassentqu'ils eussent flattés

Conditionnel

PrésentPassé
je flatteraisj'aurais flatté
tu flatteraistu aurais flatté
il/elle flatteraitil aurait flatté
nous flatterionsnous aurions flattés
vous flatteriezvous auriez flattés
ils/elles flatteraientils auraient flattés

Impératif

PrésentPassé
tu flatteaie flatté
nous flattonsayons flattés
vous flattezayez flattés

Participe

PrésentPasséPassé composé
flattantayant flatté

Infinitif

PrésentPassé
flatteravoir flatté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.