Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de fienter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je fientefientaisfientaifienteraij'ai fientéj'avais fientéj'eus fientéj'aurai fienté
tu fientesfientaisfientasfienterastu as fientétu avais fientétu eus fientétu auras fienté
il/elle fientefientaitfientafienterail a fientéil avait fientéil eut fientéil aura fienté
nous fientonsfientionsfientâmesfienteronsnous avons fientésnous avions fientésnous eûmes fientésnous aurons fientés
vous fientezfientiezfientâtesfienterezvous avez fientésvous aviez fientésvous eûtes fientésvous aurez fientés
ils/elles fiententfientaientfientèrentfienterontils ont fientésils avaient fientésils eurent fientésils auront fientés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je fienteque j'aie fientéfientasseque j'eusse fienté
tu fientesque tu aies fientéfientassesque tu eusses fienté
il/elle fientequ'il ait fientéfientâtqu'il eût fienté
nous fientionsque nous ayons fientésfientassionsque nous eussions fientés
vous fientiezque vous ayez fientésfientassiezque vous eussiez fientés
ils/elles fiententqu'ils aient fientésfientassentqu'ils eussent fientés

Conditionnel

PrésentPassé
je fienteraisj'aurais fienté
tu fienteraistu aurais fienté
il/elle fienteraitil aurait fienté
nous fienterionsnous aurions fientés
vous fienteriezvous auriez fientés
ils/elles fienteraientils auraient fientés

Impératif

PrésentPassé
tu fienteaie fienté
nous fientonsayons fientés
vous fientezayez fientés

Participe

PrésentPasséPassé composé
fientantayant fienté

Infinitif

PrésentPassé
fienteravoir fienté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.