Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de farter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je fartefartaisfartaifarteraij'ai fartéj'avais fartéj'eus fartéj'aurai farté
tu fartesfartaisfartasfarterastu as fartétu avais fartétu eus fartétu auras farté
il/elle fartefartaitfartafarterail a fartéil avait fartéil eut fartéil aura farté
nous fartonsfartionsfartâmesfarteronsnous avons fartésnous avions fartésnous eûmes fartésnous aurons fartés
vous fartezfartiezfartâtesfarterezvous avez fartésvous aviez fartésvous eûtes fartésvous aurez fartés
ils/elles fartentfartaientfartèrentfarterontils ont fartésils avaient fartésils eurent fartésils auront fartés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je farteque j'aie fartéfartasseque j'eusse farté
tu fartesque tu aies fartéfartassesque tu eusses farté
il/elle fartequ'il ait fartéfartâtqu'il eût farté
nous fartionsque nous ayons fartésfartassionsque nous eussions fartés
vous fartiezque vous ayez fartésfartassiezque vous eussiez fartés
ils/elles fartentqu'ils aient fartésfartassentqu'ils eussent fartés

Conditionnel

PrésentPassé
je farteraisj'aurais farté
tu farteraistu aurais farté
il/elle farteraitil aurait farté
nous farterionsnous aurions fartés
vous farteriezvous auriez fartés
ils/elles farteraientils auraient fartés

Impératif

PrésentPassé
tu farteaie farté
nous fartonsayons fartés
vous fartezayez fartés

Participe

PrésentPasséPassé composé
fartantayant farté

Infinitif

PrésentPassé
farteravoir farté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.