Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de ensiler

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je ensileensilaisensilaiensileraij'ai ensiléj'avais ensiléj'eus ensiléj'aurai ensilé
tu ensilesensilaisensilasensilerastu as ensilétu avais ensilétu eus ensilétu auras ensilé
il/elle ensileensilaitensilaensilerail a ensiléil avait ensiléil eut ensiléil aura ensilé
nous ensilonsensilionsensilâmesensileronsnous avons ensilésnous avions ensilésnous eûmes ensilésnous aurons ensilés
vous ensilezensiliezensilâtesensilerezvous avez ensilésvous aviez ensilésvous eûtes ensilésvous aurez ensilés
ils/elles ensilentensilaientensilèrentensilerontils ont ensilésils avaient ensilésils eurent ensilésils auront ensilés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je ensileque j'aie ensiléensilasseque j'eusse ensilé
tu ensilesque tu aies ensiléensilassesque tu eusses ensilé
il/elle ensilequ'il ait ensiléensilâtqu'il eût ensilé
nous ensilionsque nous ayons ensilésensilassionsque nous eussions ensilés
vous ensiliezque vous ayez ensilésensilassiezque vous eussiez ensilés
ils/elles ensilentqu'ils aient ensilésensilassentqu'ils eussent ensilés

Conditionnel

PrésentPassé
je ensileraisj'aurais ensilé
tu ensileraistu aurais ensilé
il/elle ensileraitil aurait ensilé
nous ensilerionsnous aurions ensilés
vous ensileriezvous auriez ensilés
ils/elles ensileraientils auraient ensilés

Impératif

PrésentPassé
tu ensileaie ensilé
nous ensilonsayons ensilés
vous ensilezayez ensilés

Participe

PrésentPasséPassé composé
ensilantayant ensilé

Infinitif

PrésentPassé
ensileravoir ensilé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.