Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de enrucher

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je enrucheenruchaisenruchaienrucheraij'ai enruchéj'avais enruchéj'eus enruchéj'aurai enruché
tu enruchesenruchaisenruchasenrucherastu as enruchétu avais enruchétu eus enruchétu auras enruché
il/elle enrucheenruchaitenruchaenrucherail a enruchéil avait enruchéil eut enruchéil aura enruché
nous enruchonsenruchionsenruchâmesenrucheronsnous avons enruchésnous avions enruchésnous eûmes enruchésnous aurons enruchés
vous enruchezenruchiezenruchâtesenrucherezvous avez enruchésvous aviez enruchésvous eûtes enruchésvous aurez enruchés
ils/elles enruchentenruchaientenruchèrentenrucherontils ont enruchésils avaient enruchésils eurent enruchésils auront enruchés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je enrucheque j'aie enruchéenruchasseque j'eusse enruché
tu enruchesque tu aies enruchéenruchassesque tu eusses enruché
il/elle enruchequ'il ait enruchéenruchâtqu'il eût enruché
nous enruchionsque nous ayons enruchésenruchassionsque nous eussions enruchés
vous enruchiezque vous ayez enruchésenruchassiezque vous eussiez enruchés
ils/elles enruchentqu'ils aient enruchésenruchassentqu'ils eussent enruchés

Conditionnel

PrésentPassé
je enrucheraisj'aurais enruché
tu enrucheraistu aurais enruché
il/elle enrucheraitil aurait enruché
nous enrucherionsnous aurions enruchés
vous enrucheriezvous auriez enruchés
ils/elles enrucheraientils auraient enruchés

Impératif

PrésentPassé
tu enrucheaie enruché
nous enruchonsayons enruchés
vous enruchezayez enruchés

Participe

PrésentPasséPassé composé
enruchantayant enruché

Infinitif

PrésentPassé
enrucheravoir enruché

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.