Conjugaison de désenrubanner
Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.
Indicatif
| Présent | Imparfait | Passé simple | Futur | Passé composé | Plus-que-parfait | Passé antérieur | Futur antérieur | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| je | désenrubanne | désenrubannais | désenrubannai | désenrubannerai | j'ai désenrubanné | j'avais désenrubanné | j'eus désenrubanné | j'aurai désenrubanné |
| tu | désenrubannes | désenrubannais | désenrubannas | désenrubanneras | tu as désenrubanné | tu avais désenrubanné | tu eus désenrubanné | tu auras désenrubanné |
| il/elle | désenrubanne | désenrubannait | désenrubanna | désenrubannera | il a désenrubanné | il avait désenrubanné | il eut désenrubanné | il aura désenrubanné |
| nous | désenrubannons | désenrubannions | désenrubannâmes | désenrubannerons | nous avons désenrubannés | nous avions désenrubannés | nous eûmes désenrubannés | nous aurons désenrubannés |
| vous | désenrubannez | désenrubanniez | désenrubannâtes | désenrubannerez | vous avez désenrubannés | vous aviez désenrubannés | vous eûtes désenrubannés | vous aurez désenrubannés |
| ils/elles | désenrubannent | désenrubannaient | désenrubannèrent | désenrubanneront | ils ont désenrubannés | ils avaient désenrubannés | ils eurent désenrubannés | ils auront désenrubannés |
Subjonctif
| Présent | Passé | Imparfait | Plus-que-parfait | |
|---|---|---|---|---|
| je | désenrubanne | que j'aie désenrubanné | désenrubannasse | que j'eusse désenrubanné |
| tu | désenrubannes | que tu aies désenrubanné | désenrubannasses | que tu eusses désenrubanné |
| il/elle | désenrubanne | qu'il ait désenrubanné | désenrubannât | qu'il eût désenrubanné |
| nous | désenrubannions | que nous ayons désenrubannés | désenrubannassions | que nous eussions désenrubannés |
| vous | désenrubanniez | que vous ayez désenrubannés | désenrubannassiez | que vous eussiez désenrubannés |
| ils/elles | désenrubannent | qu'ils aient désenrubannés | désenrubannassent | qu'ils eussent désenrubannés |
Conditionnel
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| je | désenrubannerais | j'aurais désenrubanné |
| tu | désenrubannerais | tu aurais désenrubanné |
| il/elle | désenrubannerait | il aurait désenrubanné |
| nous | désenrubannerions | nous aurions désenrubannés |
| vous | désenrubanneriez | vous auriez désenrubannés |
| ils/elles | désenrubanneraient | ils auraient désenrubannés |
Impératif
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| tu | désenrubanne | aie désenrubanné |
| nous | désenrubannons | ayons désenrubannés |
| vous | désenrubannez | ayez désenrubannés |
Participe
| Présent | Passé | Passé composé | |
|---|---|---|---|
| — | désenrubannant | — | ayant désenrubanné |
Infinitif
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| — | désenrubanner | avoir désenrubanné |
Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.