Conjugaison de diphtonguer
Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.
Indicatif
| Présent | Imparfait | Passé simple | Futur | Passé composé | Plus-que-parfait | Passé antérieur | Futur antérieur | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| je | diphtongue | diphtonguais | diphtonguai | diphtonguerai | j'ai diphtongué | j'avais diphtongué | j'eus diphtongué | j'aurai diphtongué |
| tu | diphtongues | diphtonguais | diphtonguas | diphtongueras | tu as diphtongué | tu avais diphtongué | tu eus diphtongué | tu auras diphtongué |
| il/elle | diphtongue | diphtonguait | diphtongua | diphtonguera | il a diphtongué | il avait diphtongué | il eut diphtongué | il aura diphtongué |
| nous | diphtonguons | diphtonguions | diphtonguâmes | diphtonguerons | nous avons diphtongués | nous avions diphtongués | nous eûmes diphtongués | nous aurons diphtongués |
| vous | diphtonguez | diphtonguiez | diphtonguâtes | diphtonguerez | vous avez diphtongués | vous aviez diphtongués | vous eûtes diphtongués | vous aurez diphtongués |
| ils/elles | diphtonguent | diphtonguaient | diphtonguèrent | diphtongueront | ils ont diphtongués | ils avaient diphtongués | ils eurent diphtongués | ils auront diphtongués |
Subjonctif
| Présent | Passé | Imparfait | Plus-que-parfait | |
|---|---|---|---|---|
| je | diphtongue | que j'aie diphtongué | diphtonguasse | que j'eusse diphtongué |
| tu | diphtongues | que tu aies diphtongué | diphtonguasses | que tu eusses diphtongué |
| il/elle | diphtongue | qu'il ait diphtongué | diphtonguât | qu'il eût diphtongué |
| nous | diphtonguions | que nous ayons diphtongués | diphtonguassions | que nous eussions diphtongués |
| vous | diphtonguiez | que vous ayez diphtongués | diphtonguassiez | que vous eussiez diphtongués |
| ils/elles | diphtonguent | qu'ils aient diphtongués | diphtonguassent | qu'ils eussent diphtongués |
Conditionnel
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| je | diphtonguerais | j'aurais diphtongué |
| tu | diphtonguerais | tu aurais diphtongué |
| il/elle | diphtonguerait | il aurait diphtongué |
| nous | diphtonguerions | nous aurions diphtongués |
| vous | diphtongueriez | vous auriez diphtongués |
| ils/elles | diphtongueraient | ils auraient diphtongués |
Impératif
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| tu | diphtongue | aie diphtongué |
| nous | diphtonguons | ayons diphtongués |
| vous | diphtonguez | ayez diphtongués |
Participe
| Présent | Passé | Passé composé | |
|---|---|---|---|
| — | diphtonguant | — | ayant diphtongué |
Infinitif
| Présent | Passé | |
|---|---|---|
| — | diphtonguer | avoir diphtongué |
Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.