Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de dîmer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je dîmedîmaisdîmaidîmeraij'ai dîméj'avais dîméj'eus dîméj'aurai dîmé
tu dîmesdîmaisdîmasdîmerastu as dîmétu avais dîmétu eus dîmétu auras dîmé
il/elle dîmedîmaitdîmadîmerail a dîméil avait dîméil eut dîméil aura dîmé
nous dîmonsdîmionsdîmâmesdîmeronsnous avons dîmésnous avions dîmésnous eûmes dîmésnous aurons dîmés
vous dîmezdîmiezdîmâtesdîmerezvous avez dîmésvous aviez dîmésvous eûtes dîmésvous aurez dîmés
ils/elles dîmentdîmaientdîmèrentdîmerontils ont dîmésils avaient dîmésils eurent dîmésils auront dîmés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je dîmeque j'aie dîmédîmasseque j'eusse dîmé
tu dîmesque tu aies dîmédîmassesque tu eusses dîmé
il/elle dîmequ'il ait dîmédîmâtqu'il eût dîmé
nous dîmionsque nous ayons dîmésdîmassionsque nous eussions dîmés
vous dîmiezque vous ayez dîmésdîmassiezque vous eussiez dîmés
ils/elles dîmentqu'ils aient dîmésdîmassentqu'ils eussent dîmés

Conditionnel

PrésentPassé
je dîmeraisj'aurais dîmé
tu dîmeraistu aurais dîmé
il/elle dîmeraitil aurait dîmé
nous dîmerionsnous aurions dîmés
vous dîmeriezvous auriez dîmés
ils/elles dîmeraientils auraient dîmés

Impératif

PrésentPassé
tu dîmeaie dîmé
nous dîmonsayons dîmés
vous dîmezayez dîmés

Participe

PrésentPasséPassé composé
dîmantayant dîmé

Infinitif

PrésentPassé
dîmeravoir dîmé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.