Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de cousiner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je cousinecousinaiscousinaicousineraij'ai cousinéj'avais cousinéj'eus cousinéj'aurai cousiné
tu cousinescousinaiscousinascousinerastu as cousinétu avais cousinétu eus cousinétu auras cousiné
il/elle cousinecousinaitcousinacousinerail a cousinéil avait cousinéil eut cousinéil aura cousiné
nous cousinonscousinionscousinâmescousineronsnous avons cousinésnous avions cousinésnous eûmes cousinésnous aurons cousinés
vous cousinezcousiniezcousinâtescousinerezvous avez cousinésvous aviez cousinésvous eûtes cousinésvous aurez cousinés
ils/elles cousinentcousinaientcousinèrentcousinerontils ont cousinésils avaient cousinésils eurent cousinésils auront cousinés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je cousineque j'aie cousinécousinasseque j'eusse cousiné
tu cousinesque tu aies cousinécousinassesque tu eusses cousiné
il/elle cousinequ'il ait cousinécousinâtqu'il eût cousiné
nous cousinionsque nous ayons cousinéscousinassionsque nous eussions cousinés
vous cousiniezque vous ayez cousinéscousinassiezque vous eussiez cousinés
ils/elles cousinentqu'ils aient cousinéscousinassentqu'ils eussent cousinés

Conditionnel

PrésentPassé
je cousineraisj'aurais cousiné
tu cousineraistu aurais cousiné
il/elle cousineraitil aurait cousiné
nous cousinerionsnous aurions cousinés
vous cousineriezvous auriez cousinés
ils/elles cousineraientils auraient cousinés

Impératif

PrésentPassé
tu cousineaie cousiné
nous cousinonsayons cousinés
vous cousinezayez cousinés

Participe

PrésentPasséPassé composé
cousinantayant cousiné

Infinitif

PrésentPassé
cousineravoir cousiné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.