Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de conter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je contecontaiscontaiconteraij'ai contéj'avais contéj'eus contéj'aurai conté
tu contescontaiscontasconterastu as contétu avais contétu eus contétu auras conté
il/elle contecontaitcontaconterail a contéil avait contéil eut contéil aura conté
nous contonscontionscontâmesconteronsnous avons contésnous avions contésnous eûmes contésnous aurons contés
vous contezcontiezcontâtesconterezvous avez contésvous aviez contésvous eûtes contésvous aurez contés
ils/elles contentcontaientcontèrentconterontils ont contésils avaient contésils eurent contésils auront contés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je conteque j'aie contécontasseque j'eusse conté
tu contesque tu aies contécontassesque tu eusses conté
il/elle contequ'il ait contécontâtqu'il eût conté
nous contionsque nous ayons contéscontassionsque nous eussions contés
vous contiezque vous ayez contéscontassiezque vous eussiez contés
ils/elles contentqu'ils aient contéscontassentqu'ils eussent contés

Conditionnel

PrésentPassé
je conteraisj'aurais conté
tu conteraistu aurais conté
il/elle conteraitil aurait conté
nous conterionsnous aurions contés
vous conteriezvous auriez contés
ils/elles conteraientils auraient contés

Impératif

PrésentPassé
tu conteaie conté
nous contonsayons contés
vous contezayez contés

Participe

PrésentPasséPassé composé
contantayant conté

Infinitif

PrésentPassé
conteravoir conté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.