Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de conobrer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je conobreconobraisconobraiconobreraij'ai conobréj'avais conobréj'eus conobréj'aurai conobré
tu conobresconobraisconobrasconobrerastu as conobrétu avais conobrétu eus conobrétu auras conobré
il/elle conobreconobraitconobraconobrerail a conobréil avait conobréil eut conobréil aura conobré
nous conobronsconobrionsconobrâmesconobreronsnous avons conobrésnous avions conobrésnous eûmes conobrésnous aurons conobrés
vous conobrezconobriezconobrâtesconobrerezvous avez conobrésvous aviez conobrésvous eûtes conobrésvous aurez conobrés
ils/elles conobrentconobraientconobrèrentconobrerontils ont conobrésils avaient conobrésils eurent conobrésils auront conobrés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je conobreque j'aie conobréconobrasseque j'eusse conobré
tu conobresque tu aies conobréconobrassesque tu eusses conobré
il/elle conobrequ'il ait conobréconobrâtqu'il eût conobré
nous conobrionsque nous ayons conobrésconobrassionsque nous eussions conobrés
vous conobriezque vous ayez conobrésconobrassiezque vous eussiez conobrés
ils/elles conobrentqu'ils aient conobrésconobrassentqu'ils eussent conobrés

Conditionnel

PrésentPassé
je conobreraisj'aurais conobré
tu conobreraistu aurais conobré
il/elle conobreraitil aurait conobré
nous conobrerionsnous aurions conobrés
vous conobreriezvous auriez conobrés
ils/elles conobreraientils auraient conobrés

Impératif

PrésentPassé
tu conobreaie conobré
nous conobronsayons conobrés
vous conobrezayez conobrés

Participe

PrésentPasséPassé composé
conobrantayant conobré

Infinitif

PrésentPassé
conobreravoir conobré

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.