Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de combler

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je comblecomblaiscomblaicombleraij'ai combléj'avais combléj'eus combléj'aurai comblé
tu comblescomblaiscomblascomblerastu as comblétu avais comblétu eus comblétu auras comblé
il/elle comblecomblaitcomblacomblerail a combléil avait combléil eut combléil aura comblé
nous comblonscomblionscomblâmescombleronsnous avons comblésnous avions comblésnous eûmes comblésnous aurons comblés
vous comblezcombliezcomblâtescomblerezvous avez comblésvous aviez comblésvous eûtes comblésvous aurez comblés
ils/elles comblentcomblaientcomblèrentcomblerontils ont comblésils avaient comblésils eurent comblésils auront comblés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je combleque j'aie comblécomblasseque j'eusse comblé
tu comblesque tu aies comblécomblassesque tu eusses comblé
il/elle comblequ'il ait comblécomblâtqu'il eût comblé
nous comblionsque nous ayons combléscomblassionsque nous eussions comblés
vous combliezque vous ayez combléscomblassiezque vous eussiez comblés
ils/elles comblentqu'ils aient combléscomblassentqu'ils eussent comblés

Conditionnel

PrésentPassé
je combleraisj'aurais comblé
tu combleraistu aurais comblé
il/elle combleraitil aurait comblé
nous comblerionsnous aurions comblés
vous combleriezvous auriez comblés
ils/elles combleraientils auraient comblés

Impératif

PrésentPassé
tu combleaie comblé
nous comblonsayons comblés
vous comblezayez comblés

Participe

PrésentPasséPassé composé
comblantayant comblé

Infinitif

PrésentPassé
combleravoir comblé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.