Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de cogner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je cognecognaiscognaicogneraij'ai cognéj'avais cognéj'eus cognéj'aurai cogné
tu cognescognaiscognascognerastu as cognétu avais cognétu eus cognétu auras cogné
il/elle cognecognaitcognacognerail a cognéil avait cognéil eut cognéil aura cogné
nous cognonscognionscognâmescogneronsnous avons cognésnous avions cognésnous eûmes cognésnous aurons cognés
vous cognezcogniezcognâtescognerezvous avez cognésvous aviez cognésvous eûtes cognésvous aurez cognés
ils/elles cognentcognaientcognèrentcognerontils ont cognésils avaient cognésils eurent cognésils auront cognés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je cogneque j'aie cognécognasseque j'eusse cogné
tu cognesque tu aies cognécognassesque tu eusses cogné
il/elle cognequ'il ait cognécognâtqu'il eût cogné
nous cognionsque nous ayons cognéscognassionsque nous eussions cognés
vous cogniezque vous ayez cognéscognassiezque vous eussiez cognés
ils/elles cognentqu'ils aient cognéscognassentqu'ils eussent cognés

Conditionnel

PrésentPassé
je cogneraisj'aurais cogné
tu cogneraistu aurais cogné
il/elle cogneraitil aurait cogné
nous cognerionsnous aurions cognés
vous cogneriezvous auriez cognés
ils/elles cogneraientils auraient cognés

Impératif

PrésentPassé
tu cogneaie cogné
nous cognonsayons cognés
vous cognezayez cognés

Participe

PrésentPasséPassé composé
cognantayant cogné

Infinitif

PrésentPassé
cogneravoir cogné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.