Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de canter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je cantecantaiscantaicanteraij'ai cantéj'avais cantéj'eus cantéj'aurai canté
tu cantescantaiscantascanterastu as cantétu avais cantétu eus cantétu auras canté
il/elle cantecantaitcantacanterail a cantéil avait cantéil eut cantéil aura canté
nous cantonscantionscantâmescanteronsnous avons cantésnous avions cantésnous eûmes cantésnous aurons cantés
vous cantezcantiezcantâtescanterezvous avez cantésvous aviez cantésvous eûtes cantésvous aurez cantés
ils/elles cantentcantaientcantèrentcanterontils ont cantésils avaient cantésils eurent cantésils auront cantés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je canteque j'aie cantécantasseque j'eusse canté
tu cantesque tu aies cantécantassesque tu eusses canté
il/elle cantequ'il ait cantécantâtqu'il eût canté
nous cantionsque nous ayons cantéscantassionsque nous eussions cantés
vous cantiezque vous ayez cantéscantassiezque vous eussiez cantés
ils/elles cantentqu'ils aient cantéscantassentqu'ils eussent cantés

Conditionnel

PrésentPassé
je canteraisj'aurais canté
tu canteraistu aurais canté
il/elle canteraitil aurait canté
nous canterionsnous aurions cantés
vous canteriezvous auriez cantés
ils/elles canteraientils auraient cantés

Impératif

PrésentPassé
tu canteaie canté
nous cantonsayons cantés
vous cantezayez cantés

Participe

PrésentPasséPassé composé
cantantayant canté

Infinitif

PrésentPassé
canteravoir canté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.