Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de calmer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je calmecalmaiscalmaicalmeraij'ai calméj'avais calméj'eus calméj'aurai calmé
tu calmescalmaiscalmascalmerastu as calmétu avais calmétu eus calmétu auras calmé
il/elle calmecalmaitcalmacalmerail a calméil avait calméil eut calméil aura calmé
nous calmonscalmionscalmâmescalmeronsnous avons calmésnous avions calmésnous eûmes calmésnous aurons calmés
vous calmezcalmiezcalmâtescalmerezvous avez calmésvous aviez calmésvous eûtes calmésvous aurez calmés
ils/elles calmentcalmaientcalmèrentcalmerontils ont calmésils avaient calmésils eurent calmésils auront calmés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je calmeque j'aie calmécalmasseque j'eusse calmé
tu calmesque tu aies calmécalmassesque tu eusses calmé
il/elle calmequ'il ait calmécalmâtqu'il eût calmé
nous calmionsque nous ayons calméscalmassionsque nous eussions calmés
vous calmiezque vous ayez calméscalmassiezque vous eussiez calmés
ils/elles calmentqu'ils aient calméscalmassentqu'ils eussent calmés

Conditionnel

PrésentPassé
je calmeraisj'aurais calmé
tu calmeraistu aurais calmé
il/elle calmeraitil aurait calmé
nous calmerionsnous aurions calmés
vous calmeriezvous auriez calmés
ils/elles calmeraientils auraient calmés

Impératif

PrésentPassé
tu calmeaie calmé
nous calmonsayons calmés
vous calmezayez calmés

Participe

PrésentPasséPassé composé
calmantayant calmé

Infinitif

PrésentPassé
calmeravoir calmé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.