Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de buvoter

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je buvotebuvotaisbuvotaibuvoteraij'ai buvotéj'avais buvotéj'eus buvotéj'aurai buvoté
tu buvotesbuvotaisbuvotasbuvoterastu as buvotétu avais buvotétu eus buvotétu auras buvoté
il/elle buvotebuvotaitbuvotabuvoterail a buvotéil avait buvotéil eut buvotéil aura buvoté
nous buvotonsbuvotionsbuvotâmesbuvoteronsnous avons buvotésnous avions buvotésnous eûmes buvotésnous aurons buvotés
vous buvotezbuvotiezbuvotâtesbuvoterezvous avez buvotésvous aviez buvotésvous eûtes buvotésvous aurez buvotés
ils/elles buvotentbuvotaientbuvotèrentbuvoterontils ont buvotésils avaient buvotésils eurent buvotésils auront buvotés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je buvoteque j'aie buvotébuvotasseque j'eusse buvoté
tu buvotesque tu aies buvotébuvotassesque tu eusses buvoté
il/elle buvotequ'il ait buvotébuvotâtqu'il eût buvoté
nous buvotionsque nous ayons buvotésbuvotassionsque nous eussions buvotés
vous buvotiezque vous ayez buvotésbuvotassiezque vous eussiez buvotés
ils/elles buvotentqu'ils aient buvotésbuvotassentqu'ils eussent buvotés

Conditionnel

PrésentPassé
je buvoteraisj'aurais buvoté
tu buvoteraistu aurais buvoté
il/elle buvoteraitil aurait buvoté
nous buvoterionsnous aurions buvotés
vous buvoteriezvous auriez buvotés
ils/elles buvoteraientils auraient buvotés

Impératif

PrésentPassé
tu buvoteaie buvoté
nous buvotonsayons buvotés
vous buvotezayez buvotés

Participe

PrésentPasséPassé composé
buvotantayant buvoté

Infinitif

PrésentPassé
buvoteravoir buvoté

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.