Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de branler

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je branlebranlaisbranlaibranleraij'ai branléj'avais branléj'eus branléj'aurai branlé
tu branlesbranlaisbranlasbranlerastu as branlétu avais branlétu eus branlétu auras branlé
il/elle branlebranlaitbranlabranlerail a branléil avait branléil eut branléil aura branlé
nous branlonsbranlionsbranlâmesbranleronsnous avons branlésnous avions branlésnous eûmes branlésnous aurons branlés
vous branlezbranliezbranlâtesbranlerezvous avez branlésvous aviez branlésvous eûtes branlésvous aurez branlés
ils/elles branlentbranlaientbranlèrentbranlerontils ont branlésils avaient branlésils eurent branlésils auront branlés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je branleque j'aie branlébranlasseque j'eusse branlé
tu branlesque tu aies branlébranlassesque tu eusses branlé
il/elle branlequ'il ait branlébranlâtqu'il eût branlé
nous branlionsque nous ayons branlésbranlassionsque nous eussions branlés
vous branliezque vous ayez branlésbranlassiezque vous eussiez branlés
ils/elles branlentqu'ils aient branlésbranlassentqu'ils eussent branlés

Conditionnel

PrésentPassé
je branleraisj'aurais branlé
tu branleraistu aurais branlé
il/elle branleraitil aurait branlé
nous branlerionsnous aurions branlés
vous branleriezvous auriez branlés
ils/elles branleraientils auraient branlés

Impératif

PrésentPassé
tu branleaie branlé
nous branlonsayons branlés
vous branlezayez branlés

Participe

PrésentPasséPassé composé
branlantayant branlé

Infinitif

PrésentPassé
branleravoir branlé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.