Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de boumer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je boumeboumaisboumaiboumeraij'ai bouméj'avais bouméj'eus bouméj'aurai boumé
tu boumesboumaisboumasboumerastu as boumétu avais boumétu eus boumétu auras boumé
il/elle boumeboumaitboumaboumerail a bouméil avait bouméil eut bouméil aura boumé
nous boumonsboumionsboumâmesboumeronsnous avons boumésnous avions boumésnous eûmes boumésnous aurons boumés
vous boumezboumiezboumâtesboumerezvous avez boumésvous aviez boumésvous eûtes boumésvous aurez boumés
ils/elles boumentboumaientboumèrentboumerontils ont boumésils avaient boumésils eurent boumésils auront boumés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je boumeque j'aie bouméboumasseque j'eusse boumé
tu boumesque tu aies bouméboumassesque tu eusses boumé
il/elle boumequ'il ait bouméboumâtqu'il eût boumé
nous boumionsque nous ayons boumésboumassionsque nous eussions boumés
vous boumiezque vous ayez boumésboumassiezque vous eussiez boumés
ils/elles boumentqu'ils aient boumésboumassentqu'ils eussent boumés

Conditionnel

PrésentPassé
je boumeraisj'aurais boumé
tu boumeraistu aurais boumé
il/elle boumeraitil aurait boumé
nous boumerionsnous aurions boumés
vous boumeriezvous auriez boumés
ils/elles boumeraientils auraient boumés

Impératif

PrésentPassé
tu boumeaie boumé
nous boumonsayons boumés
vous boumezayez boumés

Participe

PrésentPasséPassé composé
boumantayant boumé

Infinitif

PrésentPassé
boumeravoir boumé

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.