Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de blottir

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je blottisblottissaisblottisblottiraij'ai blottij'avais blottij'eus blottij'aurai blotti
tu blottisblottissaisblottisblottirastu as blottitu avais blottitu eus blottitu auras blotti
il/elle blottitblottissaitblottitblottirail a blottiil avait blottiil eut blottiil aura blotti
nous blottissonsblottissionsblottîmesblottironsnous avons blottisnous avions blottisnous eûmes blottisnous aurons blottis
vous blottissezblottissiezblottîtesblottirezvous avez blottisvous aviez blottisvous eûtes blottisvous aurez blottis
ils/elles blottissentblottissaientblottirentblottirontils ont blottisils avaient blottisils eurent blottisils auront blottis

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je blottisseque j'aie blottiblottisseque j'eusse blotti
tu blottissesque tu aies blottiblottissesque tu eusses blotti
il/elle blottissequ'il ait blottiblottîtqu'il eût blotti
nous blottissionsque nous ayons blottisblottissionsque nous eussions blottis
vous blottissiezque vous ayez blottisblottissiezque vous eussiez blottis
ils/elles blottissentqu'ils aient blottisblottissentqu'ils eussent blottis

Conditionnel

PrésentPassé
je blottiraisj'aurais blotti
tu blottiraistu aurais blotti
il/elle blottiraitil aurait blotti
nous blottirionsnous aurions blottis
vous blottiriezvous auriez blottis
ils/elles blottiraientils auraient blottis

Impératif

PrésentPassé
tu blottisaie blotti
nous blottissonsayons blottis
vous blottissezayez blottis

Participe

PrésentPasséPassé composé
blottissantayant blotti

Infinitif

PrésentPassé
blottiravoir blotti

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.