Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de berlurer

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je berlureberluraisberluraiberlureraij'ai berluréj'avais berluréj'eus berluréj'aurai berluré
tu berluresberluraisberlurasberlurerastu as berlurétu avais berlurétu eus berlurétu auras berluré
il/elle berlureberluraitberluraberlurerail a berluréil avait berluréil eut berluréil aura berluré
nous berluronsberlurionsberlurâmesberlureronsnous avons berlurésnous avions berlurésnous eûmes berlurésnous aurons berlurés
vous berlurezberluriezberlurâtesberlurerezvous avez berlurésvous aviez berlurésvous eûtes berlurésvous aurez berlurés
ils/elles berlurentberluraientberlurèrentberlurerontils ont berlurésils avaient berlurésils eurent berlurésils auront berlurés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je berlureque j'aie berluréberlurasseque j'eusse berluré
tu berluresque tu aies berluréberlurassesque tu eusses berluré
il/elle berlurequ'il ait berluréberlurâtqu'il eût berluré
nous berlurionsque nous ayons berlurésberlurassionsque nous eussions berlurés
vous berluriezque vous ayez berlurésberlurassiezque vous eussiez berlurés
ils/elles berlurentqu'ils aient berlurésberlurassentqu'ils eussent berlurés

Conditionnel

PrésentPassé
je berlureraisj'aurais berluré
tu berlureraistu aurais berluré
il/elle berlureraitil aurait berluré
nous berlurerionsnous aurions berlurés
vous berlureriezvous auriez berlurés
ils/elles berlureraientils auraient berlurés

Impératif

PrésentPassé
tu berlureaie berluré
nous berluronsayons berlurés
vous berlurezayez berlurés

Participe

PrésentPasséPassé composé
berlurantayant berluré

Infinitif

PrésentPassé
berlureravoir berluré

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.