Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de avoiner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je avoineavoinaisavoinaiavoineraij'ai avoinéj'avais avoinéj'eus avoinéj'aurai avoiné
tu avoinesavoinaisavoinasavoinerastu as avoinétu avais avoinétu eus avoinétu auras avoiné
il/elle avoineavoinaitavoinaavoinerail a avoinéil avait avoinéil eut avoinéil aura avoiné
nous avoinonsavoinionsavoinâmesavoineronsnous avons avoinésnous avions avoinésnous eûmes avoinésnous aurons avoinés
vous avoinezavoiniezavoinâtesavoinerezvous avez avoinésvous aviez avoinésvous eûtes avoinésvous aurez avoinés
ils/elles avoinentavoinaientavoinèrentavoinerontils ont avoinésils avaient avoinésils eurent avoinésils auront avoinés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je avoineque j'aie avoinéavoinasseque j'eusse avoiné
tu avoinesque tu aies avoinéavoinassesque tu eusses avoiné
il/elle avoinequ'il ait avoinéavoinâtqu'il eût avoiné
nous avoinionsque nous ayons avoinésavoinassionsque nous eussions avoinés
vous avoiniezque vous ayez avoinésavoinassiezque vous eussiez avoinés
ils/elles avoinentqu'ils aient avoinésavoinassentqu'ils eussent avoinés

Conditionnel

PrésentPassé
je avoineraisj'aurais avoiné
tu avoineraistu aurais avoiné
il/elle avoineraitil aurait avoiné
nous avoinerionsnous aurions avoinés
vous avoineriezvous auriez avoinés
ils/elles avoineraientils auraient avoinés

Impératif

PrésentPassé
tu avoineaie avoiné
nous avoinonsayons avoinés
vous avoinezayez avoinés

Participe

PrésentPasséPassé composé
avoinantayant avoiné

Infinitif

PrésentPassé
avoineravoir avoiné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.