Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de avertir

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je avertisavertissaisavertisavertiraij'ai avertij'avais avertij'eus avertij'aurai averti
tu avertisavertissaisavertisavertirastu as avertitu avais avertitu eus avertitu auras averti
il/elle avertitavertissaitavertitavertirail a avertiil avait avertiil eut avertiil aura averti
nous avertissonsavertissionsavertîmesavertironsnous avons avertisnous avions avertisnous eûmes avertisnous aurons avertis
vous avertissezavertissiezavertîtesavertirezvous avez avertisvous aviez avertisvous eûtes avertisvous aurez avertis
ils/elles avertissentavertissaientavertirentavertirontils ont avertisils avaient avertisils eurent avertisils auront avertis

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je avertisseque j'aie avertiavertisseque j'eusse averti
tu avertissesque tu aies avertiavertissesque tu eusses averti
il/elle avertissequ'il ait avertiavertîtqu'il eût averti
nous avertissionsque nous ayons avertisavertissionsque nous eussions avertis
vous avertissiezque vous ayez avertisavertissiezque vous eussiez avertis
ils/elles avertissentqu'ils aient avertisavertissentqu'ils eussent avertis

Conditionnel

PrésentPassé
je avertiraisj'aurais averti
tu avertiraistu aurais averti
il/elle avertiraitil aurait averti
nous avertirionsnous aurions avertis
vous avertiriezvous auriez avertis
ils/elles avertiraientils auraient avertis

Impératif

PrésentPassé
tu avertisaie averti
nous avertissonsayons avertis
vous avertissezayez avertis

Participe

PrésentPasséPassé composé
avertissantayant averti

Infinitif

PrésentPassé
avertiravoir averti

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.