Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de assoner

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je assoneassonaisassonaiassoneraij'ai assonéj'avais assonéj'eus assonéj'aurai assoné
tu assonesassonaisassonasassonerastu as assonétu avais assonétu eus assonétu auras assoné
il/elle assoneassonaitassonaassonerail a assonéil avait assonéil eut assonéil aura assoné
nous assononsassonionsassonâmesassoneronsnous avons assonésnous avions assonésnous eûmes assonésnous aurons assonés
vous assonezassoniezassonâtesassonerezvous avez assonésvous aviez assonésvous eûtes assonésvous aurez assonés
ils/elles assonentassonaientassonèrentassonerontils ont assonésils avaient assonésils eurent assonésils auront assonés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je assoneque j'aie assonéassonasseque j'eusse assoné
tu assonesque tu aies assonéassonassesque tu eusses assoné
il/elle assonequ'il ait assonéassonâtqu'il eût assoné
nous assonionsque nous ayons assonésassonassionsque nous eussions assonés
vous assoniezque vous ayez assonésassonassiezque vous eussiez assonés
ils/elles assonentqu'ils aient assonésassonassentqu'ils eussent assonés

Conditionnel

PrésentPassé
je assoneraisj'aurais assoné
tu assoneraistu aurais assoné
il/elle assoneraitil aurait assoné
nous assonerionsnous aurions assonés
vous assoneriezvous auriez assonés
ils/elles assoneraientils auraient assonés

Impératif

PrésentPassé
tu assoneaie assoné
nous assononsayons assonés
vous assonezayez assonés

Participe

PrésentPasséPassé composé
assonantayant assoné

Infinitif

PrésentPassé
assoneravoir assoné

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.