Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de anoblir

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je anoblisanoblissaisanoblisanobliraij'ai anoblij'avais anoblij'eus anoblij'aurai anobli
tu anoblisanoblissaisanoblisanoblirastu as anoblitu avais anoblitu eus anoblitu auras anobli
il/elle anoblitanoblissaitanoblitanoblirail a anobliil avait anobliil eut anobliil aura anobli
nous anoblissonsanoblissionsanoblîmesanoblironsnous avons anoblisnous avions anoblisnous eûmes anoblisnous aurons anoblis
vous anoblissezanoblissiezanoblîtesanoblirezvous avez anoblisvous aviez anoblisvous eûtes anoblisvous aurez anoblis
ils/elles anoblissentanoblissaientanoblirentanoblirontils ont anoblisils avaient anoblisils eurent anoblisils auront anoblis

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je anoblisseque j'aie anoblianoblisseque j'eusse anobli
tu anoblissesque tu aies anoblianoblissesque tu eusses anobli
il/elle anoblissequ'il ait anoblianoblîtqu'il eût anobli
nous anoblissionsque nous ayons anoblisanoblissionsque nous eussions anoblis
vous anoblissiezque vous ayez anoblisanoblissiezque vous eussiez anoblis
ils/elles anoblissentqu'ils aient anoblisanoblissentqu'ils eussent anoblis

Conditionnel

PrésentPassé
je anobliraisj'aurais anobli
tu anobliraistu aurais anobli
il/elle anobliraitil aurait anobli
nous anoblirionsnous aurions anoblis
vous anobliriezvous auriez anoblis
ils/elles anobliraientils auraient anoblis

Impératif

PrésentPassé
tu anoblisaie anobli
nous anoblissonsayons anoblis
vous anoblissezayez anoblis

Participe

PrésentPasséPassé composé
anoblissantayant anobli

Infinitif

PrésentPassé
anobliravoir anobli

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.