Aller au contenu
TrouveMot

Conjugaison de amener

Conjugué avec l'auxiliaire avoir — indicatif, conditionnel, subjonctif, impératif, infinitif, participe.

Indicatif

PrésentImparfaitPassé simpleFuturPassé composéPlus-que-parfaitPassé antérieurFutur antérieur
je amèneamenaisamenaiamèneraij'ai amenéj'avais amenéj'eus amenéj'aurai amené
tu amènesamenaisamenasamènerastu as amenétu avais amenétu eus amenétu auras amené
il/elle amèneamenaitamenaamènerail a amenéil avait amenéil eut amenéil aura amené
nous amenonsamenionsamenâmesamèneronsnous avons amenésnous avions amenésnous eûmes amenésnous aurons amenés
vous amenezameniezamenâtesamènerezvous avez amenésvous aviez amenésvous eûtes amenésvous aurez amenés
ils/elles amènentamenaientamenèrentamènerontils ont amenésils avaient amenésils eurent amenésils auront amenés

Subjonctif

PrésentPasséImparfaitPlus-que-parfait
je amèneque j'aie amenéamenasseque j'eusse amené
tu amènesque tu aies amenéamenassesque tu eusses amené
il/elle amènequ'il ait amenéamenâtqu'il eût amené
nous amenionsque nous ayons amenésamenassionsque nous eussions amenés
vous ameniezque vous ayez amenésamenassiezque vous eussiez amenés
ils/elles amènentqu'ils aient amenésamenassentqu'ils eussent amenés

Conditionnel

PrésentPassé
je amèneraisj'aurais amené
tu amèneraistu aurais amené
il/elle amèneraitil aurait amené
nous amènerionsnous aurions amenés
vous amèneriezvous auriez amenés
ils/elles amèneraientils auraient amenés

Impératif

PrésentPassé
tu amèneaie amené
nous amenonsayons amenés
vous amenezayez amenés

Participe

PrésentPasséPassé composé
amenantayant amené

Infinitif

PrésentPassé
ameneravoir amené

Conjugaisons issues de Morphalou 3.1 (ATILF CNRS), sous licence LGPL-LR.